TaniaChata.pl - porównywarka materiałów budowlanych - materiały budowlane, remontowe i wykończeniowe

Izolacja pozioma i pionowa budynku

Nie od dziś wiadomo, że dobra izolacja domu jest podstawą komfortu użytkowania. Materiały budowlane, takie jak cegły, pustaki, bloki silikatowe czy bloczki betonowe, mają strukturę porowatą, dzięki czemu łatwo chłoną wilgoć gruntową.

Dom wystawiony na długotrwałe działanie wilgoci porasta grzybami, pleśnią, na ścianach tworzą się również białe naloty z osadzających się związków mineralnych. Dlatego tak niezwykle ważne jest wykonanie izolacji przeciwwilgociowej. Jak więc zabezpieczyć dom przed nadmierną wilgocią? Mamy do wyboru kilka opcji. Zasadniczo ze względu na kierunek przedostawania się wilgoci w głąb domu wyróżniamy dwa rodzaje izolacji przeciwwilgociowych: izolację pionowa i poziomą. Najlepszą skuteczność uzyskuje się poprzez połączenie obu tych sposobów izolowania.

Izolacja pionowa

Poprzez wykonanie izolacji pionowej zabezpieczamy budynek przed podsiąkaniem kapilarnym, czyli przenikaniem wilgoci ciągnącej pionowo ku górze. Izolacja pionowa kładziona jest wzdłuż ścian pionowo w głąb ziemi. Jest ona możliwa do wykonania w już istniejącym budynku. W tym celu należy odkopać ściany aż do ław fundamentowych, dokładnie oczyścić, osuszyć a następnie zaizolować przy pomocy odpowiednich preparatów. Przed przystąpieniem do zabezpieczania ścian fundamentowych warto zastanowić się nad wyborem optymalnego materiału izolacyjnego. Można zastosować np. membrany, tynki wodoszczelne, masy bitumiczne czy roztwory asfaltowe. Izolację pionową wykonać można z mineralnej zaprawy wodoszczelnej połączonej z membraną kubełkową, która dzięki znajdującym się na niej specjalnym wytłoczeniom pozwala na wysychanie muru.

Stopień wykonania izolacji w dużej mierze uzależniony jest od umiejscowienia budynku oraz poziomu wód gruntowych. Jeżeli budynek posadowiony jest na gruntach charakteryzujących się dobrą przepuszczalnością, a poziom wód gruntowych jest niski (przynajmniej 1 m poniżej poziomu posadowienia) wystarczy wykonać lekką izolację przeciwwilgociową. Natomiast jeśli fundamenty obiektu narażone są na stałe lub okresowe oddziaływanie wody gruntowej czy opadowej, konieczne staje się zrealizowanie średniej lub ciężkiej izolacji przeciwwodnej.

Niewątpliwym mankamentem izolacji pionowej jest napływ wilgoci z boku. Dlatego też, aby budynek właściwie chroniony był przed wilgocią niezbędna do wykonania jest również izolacji pozioma.

Izolacja pozioma

Izolacja pozioma układana jest na powierzchni stóp i ław fundamentowych oraz pod posadzkami. Izolacja pozioma przecina mur powyżej poziomu terenu. Jej wykonanie w już istniejącym budynku jest o wiele trudniejsze niż w przypadku izolacji pionowej. Pozioma izolacja ścian fundamentowych jest zaznaczana zwykle w projektach jako "2 × papa na lepiku". Jest jedną z najważniejszych w budynku, również dlatego że jej naprawa jest bardzo trudna i kosztowna.

Prace izolacyjne

W domach niepodpiwniczonych izolację poziomą fundamentów układa się zawsze nad poziomem terenu, o czym należy pamiętać, jeśli w planie jest podsypywanie ziemi. Izolację trzeba wykonać na wszystkich ścianach budynku - zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych, również na fundamencie pod komin. Jest to bardzo ważne, ponieważ izolacja fundamentów jedynie pod ściany zewnętrzne nie ochroni domu przed wilgocią. Izolacja będzie skuteczna tylko wtedy, gdy zapewni się jej ciągłość, przez połączenie jej z izolacją podłogi na gruncie.

Przed przystąpieniem do właściwej izolacji ważne jest prawidłowe przygotowanie podłoża. Ściany fundamentowe z bloczków betonowych lub niestarannie wylanego betonu trzeba wyrównać cienką warstwą zaprawy cementowej, do której można dodać preparatu uszczelniającego. Zaprawa ta może też posłużyć do przyklejania izolacji, jeśli jest nią folia PVC (folię układa się na warstwie świeżej zaprawy).

Następnie przystępujemy do nakładania lepiku lub emulsji. Najpierw nakłada się warstwę gruntującą. Zazwyczaj jest nią rozcieńczony preparat izolacyjny. Na tak zagruntowany fundament nanosi się kolejną - tym razem właściwą - warstwę izolacji, która też klei papę. Płynne preparaty bitumiczne powinno się stosować w temperaturze powyżej 10°C.

Kolejnym krokiem jest układanie papy, którą powinno się przyklejać na świeżo nałożony lepik. Należy też zadbać o to, by papa nie została pofałdowana, a wszelkie ewentualne uszkodzenia zostały usunięte albo naprawione. W miejscach, w których izolacja została uszkodzona, przykleja się łaty z wąskich pasków papy podkładowej. Wykonanie izolacji z jednego pasa jest możliwe, jeżeli grubość ściany fundamentowej wynosi nie więcej niż 40 cm. Wstęgę papy (szerokości 1 m) należy złożyć tak, aby jeden jej koniec wystawał 20 cm poza krawędź ściany do wnętrza domu. W ten sposób zostawia się zakład służący do połączenia izolacji ściany z izolacją podpodłogową. Izolacja z dwóch pasów jest konieczna, jeśli ściana jest grubsza niż 40 cm lub gdy trzeba wywinąć także drugi koniec papy. To drugie rozwiązanie jest potrzebne w ścianach trójwarstwowych, ocieplonych wełną mineralną. Wywinięcie zabezpiecza ścianę nośną przed wilgocią, która może zbierać się na dole szczeliny wentylacyjnej. Jeden koniec papy łączy się na zakład z izolacją ściany fundamentowej, drugi zaś wyprowadza około 35 cm na zewnętrzną ścianę nośną. Należy przy tym pamiętać o wykonaniu fasety, czyli zaokrąglenia zrobione z zaprawy cementowej.

Odtwarzanie izolacji budynku

Odtworzenie izolacji budynku jest jednym z najbardziej kłopotliwych i pracochłonnych etapów renowacji obiektów. Podstawowym etapem jest określenie przyczyny zawilgocenia – analiza taka zawsze powinna poprzedzać prace renowacyjne.

Metody odtworzenia izolacji poziomej budynku możemy podzielić na:

Metody mechaniczne – do których zaliczamy podcinanie muru oraz wbijanie blach. Polegają one generalnie na utworzeniu pasa izolacji przecinającego podciąganie kapilarne. Izolacja ta może być wykonana z różnych materiałów: folii czy laminatów z tworzyw sztucznych, pap bitumicznych, blach ze stali szlachetnej itp. Spotyka się także różnego rodzaju modyfikowane tworzywami sztucznymi zaprawy cementowe, charakteryzujące się przerwaniem podciągana kapilarnego.

Iniekcje chemiczne – ich celem jest wytworzenie w przegrodzie przepony przerywającej podciąganie kapilarne i uzyskanie, w dalszym czasokresie, w strefie muru nad przeponą obszaru o normalnej wilgotności. Iniekcje wykonywać można metodą grawitacyjną (bezciśnieniową), stosowaną coraz rzadziej, oraz metodę ciśnieniową, która występuje w kilku wariantach. Dodatkowo iniekcje mogą być wykonywane jednostronnie lub dwustronnie, jednorzędowo lub dwurzędowo. Do wykonywania iniekcji najczęściej stosuje się mikroemulsje silikonowe, preparaty na bazie krzemianów, silikonatów i siloksanów. Iniekcja grawitacyjna polega na wywierceniu w przegrodzie rzędu otworów i wlewaniu w nie za pomocą specjalnych lejków preparatu iniekcyjnego. Niestety metoda ta nie może być wykorzystywana do murów, których stopień przesiąknięcia wodą wynosi ponad 65%. W tym wypadku należy zastosować iniekcję ciśnieniową, która może być stosowana również przy murach mokrych.

Sprawdź produkty






Zlecenia budowlane

Dodaj zlecenie bezpłatnie!

Dodaj zlecenie

Ogłoszenia budowlane

Dodaj bezpłatnie!

Dodaj ogłoszenie

Tematy porad budowlanych

Oferta finansowa

Temat przewodni... Izolacja

Nowości z branży budowlanej

Popularne porady budowlane

Materiały budowlane wg miasta

Materiały budowlane wg regionu

Nasze serwisy